پروردگار عالمیان تمام بندگان خود را دوست مى دارد و نشانههاى فراوانىاز این دوستى پایدار در قرآن مجید به چشم مىخورد. قرآن با بیان این که خداوندمحسنین و توابین و متطهرین و متقین و صابرینو متوکلین و مقسطینو مطهرین را دوست مىدارد، این حقیقت را به خوبىروشن کرده است. اما در عین حال نسبت به جوانان، به خاطر جایگاه خاصى که در نظام عالم هستى دارند، دوستى و علاقه دیگرى دارد .خداوند جوانان را به خاطر جوانى دوست داشته و احترام میکند. محمد بن سلیمان از پدرش نقل کرده که در خدمت امامصادق ـ علیه السلام ـ بودم که ابوبصیر وارد شد، در حالى که نفسهاى عمیقى مىکشید. همین که در جاى قرار گرفت، امام به او فرمود: علّت این نفس بلند و عمیقى کهمىکشى چیست؟گفت: اى فرزند رسول خدا، سن من بالا رفته و استخوانهایمکوبیده گشته و مرگم فرا رسیده و این در حالى است که نمىدانم سرنوشت آخرتم چگونهخواهد شد. امام فرمود: اى ابا محمد تو نیز که چنین مىگویی؟ گفت : فدایتشوم، چرا چنین نگویم .امام فرمود: اى ابا محمد، آیا نمىدانى که خداوندمتعال جوانان شما را اکرام مىکند و از بزرگسالان شرم و حیا مىکند؟گفت:فدایت شوم، چگونه خدا جوانان را اکرام کرده و از بزرگسالان و پیرمردان شرم مىکند؟حضرت فرمود: خداوند جوانان را به احترام جوانى عذاب نخواهد کرد و ازپیرمردان شرم نموده، آنها را حسابرسى نمىکند .
از این رواست که خداوند تمام پیامبران را در جوانى به پیامبرى برانگیخت و بهخاطر همین دوستى است که تمام بهشتیان جوانبود و قرآن درروز محشر به صورت جوانى نشان داده مىشودو به همین جهت است کهاصحاب کهف با این که بزرگسال بودند، امّا قرآن آنان را جوان خطاب کرد.
امام زمان (عج) نیز در چهره یک جوان ظاهر مىگردد و یارانش همه جوان هستندو سرانجام ملک الموت درچهره جوانى سفید روى خواهد آمد .
آری، این کمال بىانصافىاست که جوان بداند خداوند چه قدر او را دوست دارد به او مهر و محبت مىورزد، اما او با گناه در محضر خالق خود، راه دوستى متقابل را بر خود ببندد